روجا چمنكار - شاعر
شعرگونهای براي مادرانگي پوران فرخزاد
از پشت نخلستان من شبها صدا
ي جيغ ميآيد،
لالايي كه ميخواني صداي دريا ميپيچد توي بغضت
پريهاي دريايي به خشكي مي آيند.
لالايي كه ميخواني
فرشته ها با بالهاي پولكيشان مينشينند روي شانههايت
تا با سر انگشتانت برايشان بنويسي،
چيزي بنويس! چيزي بخوان! لالاييات نخلستانِ مرا آرام ميكند.
شبها، ستارهها پريهايي آسماني هستند كه از چشمانِ تو ميچكند.










