جميله موسوي

پوران،  بانوی آبی

بانوی آبی، من شما را دوست دارم                
زیرا که من لطف و صفا را دوست دارم

تو جلوه‌ای ازمنظر باغ بهشتی                           
آری من آیات خدا را دوست دارم

اسطوره‌ی زیبای ذهنم، نازنینم                          
من قصه‌ی باد صبا را دوست دارم

درچشم پرآیینه‌ات صد حرف زیباست             
من آن صدای بی صدا را دوست دارم

در انتهای آتش آیینه‌ات عشق                          
شاخه نبات  پارسا را دوست دارم

عطرزن موعود شب دردست‌هایت                     
آن بوی پاک و آشنا را دوست دارم

وصف مسیح مادرت، عیسای جان است               
من طعم خوب این دوا را دوست دارم

ای همسفر با شعر درخط زمانه                        
من هرچه داری ماجرا را دوست دارم

اسطوره‌ی قلبت شکوه مهره‌ی مهر                 
من مهره‌ی مهر و وفا رادوست دارم

بانوی قامت سبز کوی خادم آزاد                      
من روح آزاد و رها را دوست دارم

با دیدنت دیگر غمی در دل ندارم                   
آن چهره‌ی مشکل گشا را دوست دارم

دستان سبزت تا همیشه پرتوان باد                   
جاوید باشی، این دعا را دوست دارم

                                                  تهران26/7/86

رباعی

در چشم تو صد ستاره معنا شده است
در دست تو،آغوش زمين جا شده است
بانوي بزرگ روشنايي، پوران!
با ياد تو زندگي چه زيبا شده است