غلامحسين سالمي
چراغ دلش هميشه روشن باد!
حتي اگر شاعر نباشي و شعري از پوران فرخزاد بخواني، احساس ميكني شاعر آئينهاي برابرت گرفته و آنچه را در ذهنت داشتهاي و ميخواستي بر زبان آوري، او درآن آئينه برايت باز تابانده است.
شعرهاي پوران فرخزاد پر است ازمضامين اجتماعي و انساني، و مالامال ازعشق.
درشعراو آفتاب گرمابخش، شميم گلها، پرندههاي آزاد و پنجرههاي باز حضور دارند كه همواره يادآور و نشانگر انديشيدن او به انسان و به عشق است. او پيوسته فرداي روشن را نويد ميدهد و بشارت دهندهي روزهاي گرم و آفتابي است و ميگويد تنها ره رهايي انسان از تنگناي درماندگي و نكبت زندگي ماشيني و مادي « عشق» است و بس.
خانهاش گرم، و چراغ دلش هميشه روشن باد!
