| |
 |
آينه
، ... و ديگر گونه ارگي |
 |
 |
حميد
احمد |
|
|
|
تو آفتابي و ما با تو از درصلحيم، ز غفلتِ
تو مپندار غافلم |
 |
|
محمد
جلالي چيمه ( م . سحر) |
|
|
پگاه و بخشندگي حافظ ، نزديک
بود خراب کنم ! |
 |
|
مهرانگيز
رساپور (م.پگاه) |
|
|
بلندترين
نردبام جهان ، زندگي من |
 |
|
ماندانا
زنديان |
|
|
هوا
وزنهي سنگيني است |
 |
|
آرش
سالار |
|
|
لطف
! ، هلهلهي تر شدن |
 |
|
محمد
غفاري |
|
|
دلتا ، زائو ، فرا اُفتادگان فلکه ي کورش
|
|
|
عزيز
کلهر |
|
|
از
انتهاي رميدهي آفتاب |
|
|
کامبيز
گيلاني |
|
|
بانوي
سرزمين آفتاب |
 |
|
وحيد
طلعت |
|
|
انگار.
. . ، حملهي بهار ، شعر |
 |
|
رباب
محب |
|
|
|
سهم
ما ، کلاغ هم بدنيست ، دعاي گرگ |
|
|
فرياد
ناصري |
|
|
لبخند
سفيد ، سکوت ، زندان |
 |
|
سيمين
ناصري |
|
|
|
پرخاش
... ، بانوی بی زنهار یاد ... |
 |
|
پيرايه
يغمايی |
|
