سرج آراکلي

تيغه و برف

بناگاه
       چپاوليان
                   از قعر دره بر آمدند
با پوزخندهايى از
                             رعشه و تمسخر
سوار
         بر اسبانى
               با كف خون آلودبر دهان .
 محصول مختصرى در ميان بود و
                       يخ بندانى طولانى در پيش

آنان
         همه حاصل را مى خواستند!
و ما سهمى از براى
                       زمستان خويش


ليكن ، توافقى حاصل نمى گشت ...
چرا كه آنان
             سوارانى بودند
                             با تيغ هاى يمانى در نيام
وما رهگذرانى غريب
                     با داسهايى زنگ زده در مشت
آنان
         تصاحب وعيش را
                                 پيش رو داشتند
و ما سرماى بعيد زمستان را
                               و مشتى استخوان يخ زده
                                 ***
ديگر چاره اى بر جاى نمانده بود،
                                     جز تلاقى
                                             تيغه و گوشت
و حاصلى از شقايقهاى سرخ
                                   بر برف سپيد . . .


سيدنى- زمستان ٩٦
 
تمام حقوق مربوط به این صفحه متعلق به واژه است و هرگونه اقتباس ، برداشت یا چاپ مجدد بدون ذکر منبع ممنوع است

واژه آگهي مي پذيرد

واژه بهترين مکان براي معرفي آثار ادبي و فرهنگي شماست


1- واژه ، نشريه ای است مستقل وآزاد و به هيچ گروه ، حزب و جمعيتی وابسته نيست.

2- " واژه " از چاپِ مطالبِ درج شده در سايت های ديگر معذور است."

3 - واژه، در انتخاب و ويرايش مطالب آزاد است.

4 - نظر نويسندگان لزومأ نظر واژه نيست.