سالهاي ذوب

علي طبيب‌زاده در سال ١٣٤٢ خورشيدي در خانواده‌اي فرهنگي در شيراز بدنيا آمد و در رشتة برق از هنرستان صنعتي طالقاني ( محمد رضا شاه) شيراز فارغ التحصيل شد. در بيست ودو سالگي راهي دانمارک، و اينجا بود که تحصيلاتش را تا اخذ مهندسي در رشتة‌ي الکترونيک در سال ١٩٩٦م. به پايان رسانيد اما همواره با شعر و ادبيات و گذار فرهنگي در عرصه‌ي داخلي و بين المللي همراه و يکي از فعالين فرهنگي در دانمارک است که قلم شعر را بدست گرفته و گوشه‌اي اندک از اين هنر را پاسداري مي‌کند.
احساس ِآرامش خاطر براي او، تنها زماني است که به شعر مشغول است.

دفتر نخست:
مجموعه‌ي سالهاي ذوب، چکيده‌ي هشت سال غربت نشيني سراينده است، با خاطر‌هاي آب وخاک وسرزمينش که ريشه‌هاي وي هنوزدر آنجا باقي مانده. هشت سالي که ذوب شدن، انديشه کردن و به انسان‌ها پرداختن را به او آموخت.
اين مجموعه که شامل ٤٠ شعر از اشعارنو و کلاسيک است، در سال ١٩٩٨م. در دانمارک منتشرشد، اما اشعار آن بين سالهاي١٩٨٦ تا ١٩٩٤ سروده شده است.
در مورد اين دفتر، همين بس که سراينده، مسائل اجتماعي- انتقادي را به زباني بسيار صميمي و حساس، بي‌آنکه قصد پند آموزي داشته باشد با خواننده‌اش در ميان مي‌گذارد، مسائل و معظلات اجتماعي که به عقيده‌ي او ريشه درفرهنگ و سنت سرزمينش دارد، چنان که در شعر بازي کهنه مي گويد:
...
ساعت کهنه،
عجول
خبرم داد که وقت ِ سحر است

نم نم ِ موسيقي
با جدار ژرف احساسم
بازي کهنه مي آغازد باز

هيچ از خواب
نشاني نتوان پيدا کرد
... ( بازي کهنه ص٩٥)

با اينکه اين دفتر اولين تجربه‌ي علي طبيب زاده است، اما اينگونه مي‌نمايد که او حرف‌هاي زيادي براي گفتن دارد.