سيمين ناصري

تصوير

... پروانه هاي بي سر
         گل‌هاي سوخته
         شمع هايي که با مشت خاموش شده‌اند
و کرکساني که در همين نزديکي‌ها
             چيزي به نيش مي کشند:
             " دستي که قلمي را سخت مي فشارد."

... مردمان مات زده
           - در حال جويدن ناخن-
                     به فکر خريد گورهاي چند طبقه اند! ...

آه!
       آينده نيز
             از تماشاي حال
                     به هراس افتاده است.

شهريور١٣٨٣

مرگ رنگ

گلهاي صورتي لاله را
         - با برگهايش سبز و زنده-
               بر روي اين پارچه سياه
                                       گذاشته‌ام.
بر روي اين ميز کهنه که
       بار سنگين نوشته هاي مرا به دوش مي‌کشد
                             و پوست تنش فشار قلمم را
                                                     تاب مي آورد.
....” آه “ ، ” دريغ “، ” افسوس“،
                                   را بر پوست تنش بارها حک کرده‌ام!
رنگ ِصورتي گل و سبزي برگهايش
همچو جويباري جاري و زنده به سمتِ مشکي مُرده مي شتابند
                                               اما در ظلمت آن محو مي‌شوند...

با قلم موي سبزي بر پارچه سياه مي نويسم:
                         ”آه!... چقدر از رنگت بيزارم !“

۱۰ شهريور ۱۳۸۳
تمام حقوق مربوط به این صفحه متعلق به واژه است و هرگونه اقتباس ، برداشت یا چاپ مجدد بدون ذکر منبع ممنوع است
واژه آگهي مي پذيرد
واژه بهترين مکان براي معرفي آثار ادبي و فرهنگي شماست
1- واژه ، نشريه ای است مستقل وآزاد و به هيچ گروه ، حزب و جمعيتی وابسته نيست.

2- " واژه " از چاپِ مطالبِ درج شده در سايت های ديگر معذور است."

3 - واژه، در انتخاب و ويرايش مطالب آزاد است.

4 - نظر نويسندگان لزومأ نظر واژه نيست.