لعبت والا

مادرم

به هادي خرسندي که با مهرباني خاص خود انتظار دارد
شعري از من به يادِ مادرم ، چاپ شود.

مادرم
ــ صخره‌ي غرورــ
در درازناي شب
سروگونه
             سبز مانده بود؛

تازيانه‌ها
             بر تنش نشست
كوه‌سان
ــ ايستاده و صبورــ
قصه‌ي ثبات خوانده بود؛
چشمهاش ابرها
و بازوانش آفتاب را
                         به‌سينه مي‌فشرد
كه با بهار دستهاش
نهال عشق را
به‌خاك خشك غم نشانده بود؛

سالهاي سال،
در فراز و در فرود،
ــ بي شكيب و رهسپار
                               همچو رود ــ
هجوم تندباد و خشكسال را
از آستان آشيانه رانده بود
و كودكان بي پناه خويش را
از گزند فتنه‌ها
                   رهانده بود


مادرم
ــ قهرمان بي شكست ــ
گرچه در عزاي ريشه‌هاي مهر
سرو قامتش فرو نشست
و بر غروب سرد خانه چشم بست،
ليك، همچنان
                   كوه‌ سان
ــ ايستاده و صبور ــ
در نهاد نسلهاي من
ــ در شكوه نور ــ
فاتحانه ايستاده است.

۲۰ اوت ‏۲۰۰۴‏ــ لندن
1- واژه ، نشريه ای است مستقل وآزاد و به هيچ گروه ، حزب و جمعيتی وابسته نيست.
2- " واژه " از چاپِ مطالبِ درج شده در سايت های ديگر معذور است."
3 - واژه، درويرايش مطالب آزاد است.
4 - نظر نويسندگان لزومأ نظر واژه نيست.