درفرانسه کمترکسي نام بوريس ويان را بي تبسم برزبان مي‌آورد. چه اوباطنز وتمسخر درآميخته وسياستمداران، تجار وسازندگان بمب‌هاي اتمي را با زباني نمکين ومحاوره‌اي به استهزا مي‌گيرد.
بوريس ويان در محله‌ي سن ژرمن به نوازندگي ترومپت معروف بود. نمايشنامه، شعر وداستان مي‌نوشت و شعر وترانه‌هاي خودرا مي‌خواند. بسياري از اشعارش به زبان و لهجه‌ي کوچه وبازار بود.
او يکي ازنادرشاعراني است که به شکستن که به خلاصه گويي و ونوشتن جملاتِ ريتميکِ شاعرانه دست زده است.
بوريس ويان، عمر کوتاهي داشت (۱۹۲۰- ۱۹۵۹) اما به عنوان يک شاعرمعترض، تأثير بسزايي دردگرگوني فرهنگ و زبان فرانسه داشته است. او درميان جوانان فرانسه محبوبيتِ زيادي دارد و ترانه‌هايش هنوز برسر زبان‌ها است. شعر"آقاي پرزيدنت" را درمخالفت با جنگِ فرانسه درالجزاير نوشته است که درآن زمان شهامتِ بسياري مي‌طلبيد.

برايتان نامه‌اي مي‌نويسم
اگر وقت داشته باشيد، شايد بخوانيدش
بله من اخطارنامه‌اي براي سربازي دريافت کرده‌ام
که بايد قبل ازچهارشنبه، به جنگ بروم

آفاي پرزيدنت!
من نمي‌خواهم بجنگم
من نيامده‌ام روي زمين
که قاتل آدم‌هاي بيگناه شوم
عصباني نشويد
بايد به شما عرض کنم که تصميم‌ام را گرفته‌ام
من به جنگ نخواهم رفت

از وقتي که به دنيا آمده‌ام
هم شاهدِ مرگِ پدرم بوده‌ام
هم شاهدِ رفتن برادرانم
ونيز شاهدِ گريه‌ي کودکانم
و مادرم که از آنهمه رنج درخاک خفته است
بمب‌ها را به تمسخر مي‌گيرد
وکرم‌ها را هم
وقتي که زنداني بودم ، زنم را دزديدند
روحم را دزديدند و همه‌ي گذشته‌هاي عزيزم را
فردا
صبح زود
در خانه‌ام را به روي سال‌هاي مرده خواهم بست
ودرجاده‌ها به راه خواهم افتاد
براي گدايي کردن زندگي
درجاده‌هاي فرانسه
از برتاين، تا پروانس
و به مردم خواهم گفت:
اگر بايد خون داد، شما خود تقديم کنيد

آقاي پرزيدنت!
اگر درتعقيبِ من هستيد، به ژاندارم‌هايتان بگوييد
من مسلح نيستم
وآن‌ها مي‌توانند شليک کنند.