دو پنجره
ی کبود |
چشم های تو ، با کدا مين آسمان شامگاه به بيعت نشسته اند که سرنوشت مرا تدارک می بينند ؟ ای نهايت عشق ! چشم های تو ، زهره نواز کدا مين چنگی تاريخ اند که من پايکوبی هزاران قبيله ی عشق را طبل به دست در آن ها می بينم ، وقتی که نگاهم می کنی .. و آذرخش کدامين خشم سراسيمه انگار اين دو پنجره ی کبود را ، ستاره چينی را به شامگاه روی آورده ام و آسمان بالای سرم را ، |
بی نام |
| می آمدی اما هراس رفتنت بود درروح من توفانی از برگشتنت بود می آمدی با کاروانی ازبهاران ابريشم سبز خدا پيراهنت بود همراه بودی با صفاتی کوليانه زنجيری ازآزادگی برگردنت بود نوروز بود و عشق وفروردين وشادی نوروز من - اما – نگاهِ روشنت بود می آمدی تاهفت سين باور من سبزی، سخاوت، سادگی دردامنت بود من لحظه ها را می شمردم تا بيايی چون آمدی، اندوهِ من برگشتنت بود تصوير ديروز من ای روح جوانی می آمدی اما هراس رفتنت بود |
©Vajeh Magazine 2003